Les Droites – Ginat

Les Droites noordwand – Ginat

 

Tijdens mijn stage in Chamonix had ik al een aantal mooie routes met Wout Martens geklommen, zo hadden we de Swiss route op Les Courtes enkele weken eerder geklommen (met ski’s). Toen Wout weer naar huis keerde en ik weer wat dagen op kantoor door bracht maakten we gelijk nieuwe plannen, de Ginat op de Droites!

 

Vrijdag avond 12 april arriveert Wout in Chamonix vanuit Nederland. De volgende ochtend pakken we onze tassen, bellen de Argentiere hut maar blijkt helaas vol te zijn. Dus maar de slaapzakken en tent pakken om onderaan de wand te kamperen. Om 13.00 uur pakken we de lift naar Grand Montets en lopen we naar de voet van de wand. Tent op en sneeuw smelten. Om 20.00 liggen we in de slaapzak, want de wekker staat al om 01.00uur. Door alle spanning slapen we pas om 23.00 uur, niet de beste nachtrust voor de Ginat.

 

02.15 uur staan we klaar om te vertrekken en rond 03.00 uur staan we bij de randspleet. Gordels vol hangen met ijsschroeven, inbinden en gaan!

 

We klimmen het eerste deel een rechter variant, omdat de directe lijn niet in conditie is. We vorderen snel en klimmen achter 2 touwgroepen aan. Achter ons volgen nog 3 touwgroepen.
Alles klimmen we simultaan. Na een kleine 2 uur komen we al op het grote ijsveld aan.

Wout beukt als een gek door over het ijsveld en ik ben blij als die 100 meter onder de crux eindelijk is stand maakt (omdat de schroeven op waren, anders klom die nog verder) zodat ik me kuiten kan ontlasten. Weinig tot geen sneeuw op het ijsveld dus alles op de voorpunten van de stijgijzers klimmen. Ik neem de kop over en met het eerste daglicht staan we onder de crux lengtes. De eerste helft van de wand zit er op.

 

De crux klim ik iets teveel links (achteraf gezien) en maak het mezelf wel heel zwaar. 60meter keihard ijs waarvan zeker 30m 85-90 graden. Af en toe neem ik dan ook een minuutje om bij te komen. Super gaaf wel om te klimmen in zo’n wand als deze. Wout komt na en we moeten allebei even bijkomen. 90 graden ijsklimmen op deze hoogte is toch even wat anders. Zeker voor Wout die klimt zonder te acclimatiseren (waarvoor hulde!).

 

Vier moeilijke lengtes zouden we moeten klimmen volgens de topo (M4+ max), maar de lengtes die we klimmen zijn vaak nog langer. Wout plaatst na 60 meter een tibloc in de tussenzekering zodat we nog een stuk verder simultaan kunnen klimmen. Niet vallen dus als voorklimmer! Na 100meter weer stand. Hoe snel we de eerste helft van de wand klommen zo langzaam gaat het nu. Het terrein is dan ook wel een stuk lastiger en af en toe is het ijs erg bros. Zo bros dat ik af en toe met me voet weg schiet.

 

We klimmen langzaam verder lengte voor lengte. Af en toe flink steile passages nog tot 85 graden. Wat we normaal gesproken simultaan door zouden klimmen zekeren we nu maar af. Het is inmiddels al middag en we hebben echt rust nodig na elke 60 meter klimmen. Wout klimt de laatste steile lengte voor, het kost ons een uur deze laatste lengte. Slecht bros ijs, af en toe rotsen er tussendoor. Ik kom na en klim nog 30 meter steil en flut ijs maar dan zijn we toch eindelijk in het sneeuwcouloir om de laatste 100meter naar de top te klimmen. 16.15 uur staan we eindelijk boven! Wat een vreugde na 13 uur klimmen! We nemen de tijd om te eten en drinken en starten rond 17.00 uur met abseilen. 10 abseils verder in de zuidwand staan we onderaan de bergschrund.

 

We hadden onze Jetboil mee, dus we beginnen maar eerst met sneeuwsmelten om onze flessen te vullen voor de afdaling. Het plan was om terug naar Chamonix te lopen. Wat ons zeker nog 5-6 uur zou kosten, dus we wilden goed op krachten komen. We zitten veel te lang en gaan pas rond 19.45 weer in de benen. Het eerste stuk zakken we kniediep weg. Alle andere touwgroepen gingen naar de Couvercle hut om daar te overnachten. Maar omdat ik moest werken de volgende dag was dat geen optie. Terwijl we de Talèfre gletsjer aflopen begint het al te schemeren. Als het echt donker is, is het lastig route vinden. We weten dat we helemaal naar links moeten over de morenen, daar is het couloir om op de Leschaux gletsjer te komen. We komen diverse sporen tegen onderweg, skisporen, wandelsporen, allemaal een andere kant op behalve de goede. Om 00.00uur besluiten we maar te bivakkeren en bij daglicht verder te zoeken. Om 01.00 uur liggen we dan eindelijk in de bivak zak, zonder slaapzak. Van vermoeidheid interesseert het ons allemaal niks en slapen we binnen no-time. Als we wakker worden hebben we een ongelofelijk uitzicht op de Grandes Jorasses en is het nog steeds prachtig weer. We gaan in de benen en vinden gelukkig vrij eenvoudig het couloir en lopen in 2 uur naar Montenvers trein station wat ons nog eens 1,5 uur lopen bespaart door het treintje terug naar Chamonix te nemen. Uiteindelijk zijn we 12.00 uur terug in Chamonix. Na 35 uur kunnen de schoenen eindelijk uit, wat een opluchting! Ik ga gelijk door naar stage, waar ik maar net mijn ogen kan open houden.

Wout is later in de middag nog met de lift naar Grand Montets gegaan om onze slaapzakken en tent op te halen, gelukkig met ski’s.

 

We kunnen terug kijken op een super vette geslaagde beklimming op één van de grootste noordwanden van de alpen. Routes als deze worden bijna nooit geklommen door Nederlanders. Wout en ik zijn dan ook de 13e en 14e Nederlander(als het goed is :P). Zo trots als een pauw en zo blij als een kind in de snoepwinkel. What’s next Wout?

Scroll down for some pictures!110123_cham_img_0265